Een bijzondere ochtend in het hospice ❤️

Vanmorgen reed ik voor de tweede keer naar het hospice.

Een goede kennis van mij heeft helaas een tumor in zijn hoofd.

De eerste keer dat ik naar hem toe ging, zag ik hem daar zitten in zijn rolstoel.

Dat was even schakelen.

De laatste keer dat ik hem had gezien, was vlak voordat ik naar Spanje vertrok. Toen stond hij nog op zijn eigen benen.

Nu zat hij daar in zijn rolstoel.

We hebben samen een bakkie koffie gedronken en lekker zitten kletsen.

Hoe gaat het?
Hoe voel je je?

Ondanks die vervelende ziekte in zijn hoofd is het een hele lieve, blije en vrolijke man. Hij voelt zich eigenlijk best prima. We hebben gelachen, gekletst en ja... hij drinkt nog steeds zijn biertje. 

Omdat ik hem een tijdje geleden had uitgenodigd voor een healing, mocht ik hem die vandaag geven.

Vanmorgen kwam ik aan bij het hospice en eigenlijk wist iedereen dat ik kwam. Het personeel, de vrijwilligers... iedereen was op de hoogte.

We zijn lekker in de serre gaan zitten.

Voor het raam.

Met uitzicht naar buiten.

We hadden eigenlijk een beetje kak aan alles en iedereen om ons heen, en hebben het gewoon op onze eigen manier gedaan. Hij lekker in zijn rolstoel voor het raam, kijkend naar buiten. en daarna heerlijk ontspannen zijn ogen dicht. 

En ik mocht om hem heen bewegen met mijn handen en hem een prachtige healing geven.

Dat alleen al was bijzonder.

Tijdens de healing voelde ik iets wat mij diep raakte.

Op het moment dat ik mijn hand op de plek legde waar de tumor zit, voelde ik hoeveel emotie daar opgeslagen lag.

De tranen sprongen in mijn ogen, en later rolde ze over mijn wangen.

Zijn vrouw zat erbij en zag het gebeuren.

Dat zijn van die momenten die ik niet goed kan uitleggen. Ik voel wat ik voel en vertrouw daarop.

Deze lieve man heeft een enorme druk in zijn hoofd door de tumor, waardoor zijn linkerarm niet meer functioneert zoals vroeger.

Tijdens de healing hebben we samen geprobeerd om met gedachtekracht zijn vingers te laten bewegen.

Hij voelde het gebeuren.

Zijn vingers bewogen nog niet, maar hij voelde wel tintelingen tot aan zijn ellenboog. Hij voelde van alles in beweging komen.

En weet je?

Dat vond ik al ontzettend bijzonder weer!

Ook vertelde hij dat hij voelde wat er gebeurde toen ik mijn hand op zijn hoofd legde. Alsof zijn hoofd open ging en er iets uit zijn hoofd werd getrokken.

Zo bijzonder om dat terug te horen.

Het mooiste vind ik altijd wanneer iemand zelf kan vertellen wat hij voelt gebeuren.

Dat maakt zo'n moment voor mij extra waardevol.

Ik doe dit werk natuurlijk niet sinds gisteren. Ik ben hier al jarenlang mee bezig.

Maar toch blijft het me iedere keer weer verbazen.

Met de dag wordt het mooier.

Sterker.

Bijzonderder.

Ik kan het eigenlijk niet uitleggen.

Binnenkort ga ik weer langs.

En ik zet deze behandelingen gewoon door zolang dat nodig is.

Maakt me niet uit hoe vaak.

Wie weet zijn de goden hem gunstig gezind en krijgt hij nog een kans.

Dat zou toch fantastisch zijn?

Dat is in ieder geval de intentie die ik op deze healing heb gezet.

We hebben zelfs afgesproken dat hij Kerst gaat halen. ❤️

En we hebben nog een andere afspraak gemaakt.

Ik heb hem gevraagd dat als hij ooit besluit om aan de andere kant verder te reizen, hij contact met mij moet opnemen en mij alle geheimen van het universum moet vertellen.

Want geloof me...

Ik weet inmiddels best veel, maar zeker nog niet alles. 😄

Dus dit verhaal is nog niet klaar.

Vanavond heb ik nog even contact gehad met zijn vrouw via WhatsApp.

Natuurlijk was ik nieuwsgierig.

Dus ik vroeg:

"Hoe voelt hij zich nu, na vanmorgen?"

Haar antwoord kwam vrijwel direct:

"Heeeeel erg ontspannen!!!!"

Voor mij was het in ieder geval weer een bijzondere ochtend.

Een ochtend vol vertrouwen.

maar vooral een ochtend waarvoor ik ontzettend dankbaar ben.

Liefs,

Eugie 

Healing Source