Ook een huisarts is gewoon mens

Een paar jaar geleden liep er een vrouw mijn praktijk binnen.

Een warme, krachtige vrouw.

Ze vertelde dat er binnen haar familie een genetische aanleg was vastgesteld, waardoor ze had besloten een preventieve operatie te ondergaan.

Wat vet dapper, dacht ik.

Niet wachten tot er misschien iets misgaat, maar een keuze maken vanuit zelfliefde en zorg voor jezelf.

Toch was er iets waardoor ze mijn praktijk binnenstapte.

Ik ben niet bang, zei ze.

Ik ben zelf huisarts. Ik weet precies hoe zo'n operatie verloopt.

Maar ik ben zo zenuwachtig. is dit wel de juiste keuze

dat kwam wel even bij me binnen,

Want op dat moment zat er geen huisarts tegenover me.

Er zat gewoon een vrouw, iemand met twijfels, met spanning en met emoties.

Tijdens de healing voelde ik een prachtige, liefdevolle energie ontstaan.  Ze werd gedragen door prachtige engelenenergie

Naast haar legde ik een selenieten hart.

Na afloop vertelde ze dat juist dat hart (de seleniet) haar zoveel rust en steun had gegeven, dat ik besloot het aan haar mee te geven.

Een paar dagen later kreeg ik een foto.

Ze lag al in het ziekenhuis.

Het infuus zat in haar hand.

En in haar hand hield ze het selenieten hart stevig vast.

Dat beeld zal ik nooit vergeten.

De operatie verliep gelukkig goed.

Later vertelde ze mij dat de healing haar had geholpen om de operatie met veel rust en vertrouwen in te gaan. Dat was voor haar ontzettend waardevol. Ook de artsen merkten het op.

Tijdens de controles bleef haar bloeddruk opvallend rustig.

Ze vertelden haar dat ze zelden iemand hadden meegemaakt die zo ontspannen een operatie inging. Terwijl er normaal gesproken, hoe dan ook, altijd spanning is vlak voor een operatie.

En weet je 

Dat vond ik misschien wel het mooiste van alles, in volle vertrouwen en rust de operatie in. 

Jaren gingen voorbij.

En onlangs kreeg ik weer een berichtje van haar.

Ze had pijn in haar hart.

Niet lichamelijk, maar emotioneel.

En opnieuw mocht ik er voor haar zijn.

Dat herinnerde mij weer aan iets heel belangrijks.

Ook een huisarts is gewoon mens.

Ook zij kennen verdriet.

Ook zij worden onzeker.

Ook zij hebben een gezin.

Ook zij dragen zorgen met zich mee.

Iedere dag zorgen zij voor anderen.

Maar soms hebben ook zij iemand nodig die even voor hen zorgt.

Ik ben dankbaar dat ik dat mocht doen.

Voor mij hoeft wetenschap niet tegenover spiritualiteit te staan.

Ik zie ze juist als twee werelden die heel goed naast elkaar kunnen bestaan.

Zoals het hoofd zich verbind met het hart.

Zoals licht niet zonder het donker kan.

Zoals geven en nemen.

Uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde nodig. 

liefde, vertrouwen, en weten dat er altijd iemand voor je is.

Liefs,

Eugie 
Healing Source